maandag 17 oktober 2011

U!

Ik ga deze week de dialoog aan met U, de denkbeeldige lezer van mijn blog. U bent slechts een stijlmiddel, maar toch, het lijkt soms wel alsof U ware karaktertrekjes begint te ontwikkelen! Onze relatie kan inmiddels vriendschappelijk, zo niet intiem genoemd worden. U kent elke gedachte in mijn hoofd, U heeft mij in tijden van woordnood bijgestaan, U heeft me geholpen bij onwil onwelvoeglijke bijvoeglijkheden gevoeglijk bij te voegen en ook heeft U me behoed voor het doen van al te persoonlijke ontboezemingen. Hiervoor verdient U een pluim. Als ik U niet had gehad was ik hlpeloos!

U bent mijn klankbord. Normaal bent U onzichtbaar voor andere ogen, zoals het hoort. U werkt achter de schermen. Maar deze week zal U me met behulp van parenthesen (dingen tussen haakjes), tekst en uitleg bijstaan in de normale gang van zaken van mijn zich uitbreidende blog. (Over uitbreiden gesproken, wat gebeurt er dan met het thema? Dat is toch immers 'uitbreidend'?) Zie, daar was U al! Immer vragend om opheldering! Mij altijd aansporend het onderste uit de kan te halen! Maar om de vraag beantwoorden: weest U niet bang. Ook daarvoor zal er ruimte zijn. U zegt het maar! Trouwens, mocht U (de denkbeeldige lezer van deze blog dus) wel eens zat worden van alle parenthesen, dan kunt U daar zonder schade overheen lezen. Meestal, zoals in de vorige zin, zijn ze bedoeld als verduidelijking of leuke terzijde (leuk bedoeld dan) of een beetje zelfrelativering (al dan niet noodzakelijk) of juist een serieus tegenwicht voor een teveel aan zelfspot (ik zeg dit alleen maar om het allemaal te illustreren) of - nouja, U begrijpt mijn punt.

Er wordt echter niet alleen stilistisch gemindfuckt deze week. Natuurlijk zal ik ook schrijven over mijn leven, want dat heeft de gewoonte zich elke dag maar weer uit te breiden, zoals levens plegen te doen, dus dat zit wel...


Ha! Die zag je niet aankomen, hè!

Alvast een voorproefje: het is deze week herfstvakantie. Ik heb een aantal dingen gepland, zoals een dagje museumbezoek met mijn ex-huisgenootje (ik kan ook gewoon vriendin zeggen, dat klinkt wat vriendelijker, maar U kent me, ik maak de dingen graag ingewikkeld - hé, praat ik nu tegen mezelf?), een huiskamerconcert van Anne-Fleur, U inmiddels welbekend (inderdaad!) en natuurlijk de broodnodige bezoekjes aan mijn school, die in de vakantie gewoon open is. Ook heb ik het schrijven weer opgepakt. En dan bedoel ik niet de woordscheetjes die ik laat op deze blog, maar echte, stinkende hopen verhaalpoep (een anale metafoor is nooit weg, maar deze is gewoon niet zo goed, weet je.) (Dank U voor de feedback.) (Nu doe je het weer! De parenthesen zijn deze week van mij!) Neemt U mij niet kwalijk. (Dank je.) Uh, verhalen dus, met personages, een plot, spanning, drama en tragiek en zelfs ruimte voor een traantje van vreugde, hiep hiep hoera! Daar ben ik echt blij om, want aan de 'laatst gewijzigd'-data in mijn verhalenmap kon ik zien dat ik al minstens een jaar niet heb geschreven. Ik heb het gisteren weer opgepakt. Dat was fijn. Wat was ik toen nog jong. Wat maakte ik veel fouten. Wat moet ik nu nog jong zijn. Wat moet ik nu nog veel fouten maken. Dan kan ik ze maar het beste zo snel mogelijk maken! (Kijk, dat is een gezonde levenshouding!) Dank U.

Met dit motto in mijn achterhoofd brand ik van ongeduld om te beginnen met het uitwerken van een aantal nieuwe ideeën. (Wat? Zeg je nu dat je graag fouten wil maken?) Ik zie het meer als uitdagingen. (Oh, wat wijs van je.) Dank U. Zoals dat voor nog een filmschilderij. Dit is iets waar ik vorig jaar mee begonnen ben. Het houdt in dat ik een filmpje projecteer op een geschilderd beeld waar het precies overheen valt. Het verschil is natuurlijk dat het schilderij stilstaat en de projectie beweegt. Maar de twee vallen ook samen. (Een voorbeeld, al kunt je het nauwelijks zien vanwege de slechte kwaliteit). Daartoe moet ik eerst nog een gedicht afmaken. Dat declameer ik dan. Je ziet een projectie van mijn gezicht op mijn geschilderde gezicht. Beide gezichten spreken niet. Daarnaast beginnen er nog veel meer ideeën voor nieuwe beeldende werken op te borrelen. Of zelfs oude, waarvan later een voorbeeld.

Maar al die ideeën zijn leuk en aardig: eigenlijk moet ik deze week bezig met mijn achterstallige huiswerk, wat ik natuurlijk ook ga doen, weest U niet bang (ja, dat zeg je alleen omdat je weet dat er docenten meelezen.) (Goede motivatie, toch?) (Hé, wat hadden we afgesproken over de parenthesen?) (Sorry, ik vind het soms moeilijk om de controle uit handen te geven.) (Nog een keer?) (Ik zei: 'sorry, ik vind-) (Uh-uh.) Oja. Sorry, ik vind het soms moeilijk de controle uit handen te geven. (Heel goed.)

Als je dat plaatje leuk vindt, overigens, zou ik eens googlen op 'moustache championships'.


Ik hou van humor.

Oké, oké, ik weet het, nu moet ik deze blog afsluiten met een afbeelding van mij met een snor. Helpt het als ik zeg dat ik - (Aan het werk.) Oké, OKÉ.

Een halve dag later...


Heb ik daar mijn best voor gedaan of heb ik daar mijn best voor gedaan? Ik heb zelfs mijn stippenjurkje aangetrokken en oogsnorren opgedaan (daarmee bedoel ik dus mascara, niet die onfortuinlijke extra snor die over mijn wenkbrauwen hangt). En vergeet vooral de glitterlippenstift niet.

Dat met die snorren was een idee dat ik al jaren heb. Ik heb het nooit uitgevoerd omdat ik het te oppervlakkig vond. Maar binnen de context van deze blog zit het wel snor. (Die kan je echt niet nog een keer gebruiken.) Ik vind dat juist grappig. (Denk je dat andere mensen dat ook grappig vinden?) Nu wel. (We zijn een team!) 

Schijn bedriegt, trouwens, ik had veel meer lol met deze foto's dan mijn gezichtsuitdrukking hier suggereert. Wat, zei ik foto's?! Dat was geen fout, anders had U wel ingegrepen! (Geloof me: soms zie ik ze aankomen, die fouten, pardon, uitdagingen.) Goed zo, U leert. (Van uitdagingen leer je, toch?) Don't push your luck. Ik zei foto's omdat ik er een heleboel heb gemaakt. Binnenkort kunt U hier een stopmotionfilmpje vinden. En u ook. Want U moet niet de plaats innemen van u, de echte lezer van mijn blog. Maar als ik het over u heb zal ik u gewoon bij naam noemen, want u bent immers niet denkbeeldig. Tijd voor echte interactie!

(Dat is een afschuwelijke zin, daar kun je niet mee afsluiten, daarmee jaag je alle reageerders weg.)
Niet zo onzeker!
(Hé, ik hoor jou onzeker te noemen!)
Waarom? Wilt U soms graag de touwtjes in handen hebben? Wat zei U ook alweer over controle?
(Hmpfkdlsnpf.)
Nog een keer?
(Oké, misschien moeten we later deze week nog eens praten.)
Dat lijkt me een goed idee. Wat vind U van wetenswaardige woensdag?
(Maar dan hoor je feitenkennis te verzamelen over het thema!)
Ja, maar ik had het thema lichtelijk aangepast, weet U nog? Het gaat nu over U.
(Nou, in dat geval sta ik het toe. Ik neem aan dat een gesprek met mij een goede manier is om feitenkennis te verzamelen.)
Doe nou niet alsof U niet ijdel bent! U bent alleen maar bezig met hoe we overkomen anderen!
(Daar heb je gelijk in. Maar dat is mijn taak. Zonder mij zou je een autist zijn.)
Zonder U had ik geen last van remmingen.
(Met alcohol heb je geen last van remmingen)
Au. Dat prikt.
(Alcohol prikt.)
Weet U wel dat ik al vijf maanden geen druppel heb aangeraakt?
(Natuurlijk. Ik weet alles van je medische dieet.)
Ja weet ik, maar zo had ik er gewoon nog niet over nagedacht.
(Dit gaat te lang door.)
Ik ben blij dat U het zegt.
(Daar ben ik voor.)

En mijn eczeem valt niet eens zo op.
(Dat is zelfmedelijden.)
Oh, dank U! Tjezus, ik wou alleen maar inzicht geven in de onzekerheden die ik heb over mijn uiterlijk.
(Dat doe je maar een andere keer. Deze blog wordt veel te lang. Je hebt weliswaar een label voor blogs zonder duidelijk aanwijsbaar moraal, maar dat maakt niet alles goed.)
Maar ik heb een label over onzekerheid.
(Je kunt ook gewoon nieuwe labels maken, weet je.)

Ik wist niet dat ik zó goed tegen mezelf kon praten. Dit belooft nog wat voor wetenswaardige woensdag!

10 opmerkingen:

  1. Aardig uitgebreid! Snorren zijn tof! Meisjes met nepsnorren zijn tof! (Dat NEPsnorren is wel belangrijk.) En dat zeg ik niet zo maar, want ik maakte ooit deze Hyve: http://meisjesmetopplaksnorren.hyves.nl/ (huh, Hyve, wat is dat?).

    Cool dat je hebt geschreven :) Aan iets nieuws? Zolang je bij leert, zul je fouten blijven zien in ouder werk. Is alleen maar een goed teken (hoewel soms ook frustrerend), want dan weet je dat je vooruitgang boekt :)

    Je hebt wel veel respect voor je denkbeeldige lezer/adviseur/sparringpartner/advocaat van de duivel/enzovoorts. Ik zou gewoon "je" zeggen.

    Veel plezier alvast met de leuke dingen die je gaat doen deze week :)

    Resanno. Dat lijkt wel een beetje op jouw naam. De Rosan-variant dan.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Waha. Door deze blog moest ik denken aan het bestaan van mijn eigen denkbeeldige lezer (want bij nader nadenken is die er!) en ik vind het een interessant fenomeen, goed uitganspunt voor een blog (hebbe ge goe gedaan, hoor!)
    maar ik moet er niet aan denken dat mijn leraren mijn blog mee zouden lezen.. Of eigenlijk juist wel! Maar dan wel met idee dat ik me er niet van bewust ben dat ze meelezen, zodat ik fijn door kan gaan. (ik haat het als volwassenen mijn dingen bekritiseren, met hun tuttige mening en kwaliteitscensuur, wat nou kwaliteit, kwaliteit is ook gewoon een handvol door conventies opgelegde..conventies, oke nuja, ik haat eigenlijk vooral Meneer Assies die mijn werk bekritiseert! Jup, een hoopje uit het leven gegrepen frustraties.)

    Sapperdeflap.

    Maar ik kijk uit naar de blog van morgen.

    En Uoos klinkt heel.. utopisch.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat gebeurt er eigenlijk als alle thema's geweest zijn?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. @Sjors: Ik heb gelukkig geen echte snorgroei. Hé, die hyve herinner ik me! Waarvan? Ik was er niet lid van zie ik nu. Vast ergens zien staan en dat ik dacht 'oh, dat is dus een DING, meisjes met snorren, dat is hip'. Wist ik veel dat er gewoon een grapjurk achter zat ;)

    Nee, niet aan iets nieuws, aan mijn laatste korte verhaal, dat heet Nabeelden, net als mijn blog. Dat is waar! Gelukkig :D

    Ja, ik respecteer mijn duiveltje misschien een beetje teveel :P

    Dank je! Resanno klinkt cool, zo wil ik wel heten. Het is echter wel een jongensnaam, het eindigt op -o.

    @Ezra
    Shit, stomme Assies! Was dat over dat stukje in de schoolkrant? (waar ik nog steeds benieuwd naar ben, hint hint) Maar dan nóem je ook een leraar zeg. Gelukkig zijn mijn docenten niet zoals meneer Assies en hebben ze daadwerkelijk verstand van waar ze over praten. De meeste dan. Het grootste deel van de tijd dan.

    En jaaaaaa, dat is voor u een vraag en voor mij een weet! Kortom, dat is een verrassing.

    Utopisch is goed :)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Volgens mij is het daarna wel echt hip(per) geworden. Maar niet door mijn Hyve, lijkt me. Ik ben er wel mee op de radio geweest, maar dat was echt stom. Met Froukje de Both.

    Snorena dan? Dat eindigt op een a :P

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Waaaat, echt?! Cool :) Froukje de Both ook! :P Ik bedoel, weet je zeker dat het niet door je hyve kwam? Zo hee, de radio!

    Snorena! Hahaha.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Nee, was niet cool :P Heel stom interview. Naderhand kwamen er wel reacties op de Hyve. Dingen als: "Cool, je was op de radio!" Het heeft wel een paar leden opgeleverd :P Maar ik maakte die Hyve eigenlijk alleen maar naar aanleiding van een foto van een meisje dat samen met vriendinnen een snorrenfeestje had gehad of zo. Ze wilde dat ik lid werd van een stomme Hyve van haar en ik zei dat ik dat zou doen, als zij ook nog een Hyve over meisjes met opplaksnorren zou maken. Toen zei ze dat ik dat zelf maar moest doen en dat heb ik toen ook gedaan, want het was te cool om het niet te doen :P

    BeantwoordenVerwijderen
  8. AhA! Hoe ging dat interview dan? Ben nu wel benieuwd. Met alleen 'stom' kan ik natuurlijk niet zoveel.
    Leuk :)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nou, daar weet ik niet zoveel meer van :P Wel dat ze me zo'n vijf keer vroegen of ik opgewonden raak van meisjes met snorren :P Ze vonden het niet genoeg dat ik het gewoon grappig vind als meisjes opplaksnorren dragen en probeerden bepaalde uitspraken uit te lokken. Ze waren met z'n tweeën een beetje lacherig aan het doen, terwijl ze mij een paar keer lieten herhalen dat ik niet opgewonden raak van meisjes met snorren. Dat was zo'n beetje het hele interview :P

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Oh um, god nee, dat is inderdaad niet zo'n leuk interview dan :P Wat een trienen, sjezus. Sorry, ik moet er wel een beetje om lachen :P Zij ook, waarschijnlijk. Maar natuurlijk een beetje vernederend. Wat een desillusie over de radio.

    BeantwoordenVerwijderen