dinsdag 13 september 2011

Zijn

Ik had een rustig weekend, wat ik ook wilde, omdat ik veel aan mijn hoofd heb. Ik was in Sneek bij mijn vader en zijn vriendin, die de zolder voor mij verbouwt, en ging zondagmiddag even naar mijn moeder om te praten over een aantal belangrijke dingen die nu spelen tussen haar en haar vriend. Ik heb veel geluisterd naar trieste muziek en dat was fijn. Ook nam ik een belangrijk besluit en heb mijn vader en zijn vriendin erover verteld. Ik ga weer in Sneek wonen, want daar gebeurt nu zoveel, en mijn kamer in Groningen opzeggen en die huisbaas zoekt 't maar uit met z'n schimmel. In Sneek krijg ik immers die zolderkamer, en ik ga toch proberen in januari op uitwisseling te gaan naar Noorwegen, dus een nieuwe kamer zoeken is niet zo handig omdat ik dan straks weer wat moet regelen met onderhuur en dergelijke, en bovendien heb ik geen zin om er ook nog een 'verhuizing bij te doen'.

Maandag had ik les. Ik ben 's ochtends twee keer de trein gaan missen, omdat ik nog muziek op mijn iPod wou zetten (The Jane Austen Argument om precies te zijn) en in de trein bleek dat ik het er helemaal niet op had gezet, en toen ging ik maar andere muziek luisteren (Meghan Tonjes, die van de zinnen over de shore) en toen liep mijn iPod vast voor ik ook maar een noot had gehoord. Heerlijk.

Uiteindelijk was ik maar 10 minuten te laat dus het viel mee, en juist op tijd om dingen als thema, motief en onderwerp te bespreken over ons werk. Ik liet het enige van vorig jaar zien waar ik nog volledig achter sta, namelijk dat youtubefilmpje waarin ik slaap in een in plastic ingepakte kamer. Ze werden er stil van, en dan is het altijd de vraag wat die stilte betekent, dus dat was het moment waarop ik eindelijk een beetje relaxte van mijn treinstress, want dat gaat echt heulemaal nergens over, en dit wel. 

Toen 4x20 min of meer dezelfde plaatjes tekenen van Kester en Narrin die een boswandeling maken voor de les Graphic Novel, en daarna was het tijd voor de les zelf. Ik zit dan in de klas bij alleen maar vormgevers (van de opleiding Vormgeving, zelf doe ik Autonome Beeldende Kunst) die ik niet echt kende, behalve eentje, en die nodigde me uit aan die tafel te komen zitten en hij maakte een strip over een trip. Maar dan een echte, niet een boswandeling. En de jongen tegenover me maakte een strip over de dag dat zijn vader wegging. Erg inspirerend allemaal, en ik las ook het boek 'In mijn ogen', wat echt een supergoede strip is. 'Je zie het vanuit de ogen van de hoofdpersoon,' zei Sam Peeters, mijn docent, en daar moest ik een beetje om lachen, zucht, maar hij bedoelde het dus letterlijk, en je ziet ook niet wat de hoofdpersoon zegt, alleen wat het meisje zegt dat hij versiert, wat een geweldige vondst was. Ik liet mijn strip zien aan Sam en hij zei een aantal nuttige dingen, zoals dat het niet erg is om close-ups te gebruiken, en hij noemde Narrin stelselmatig per ongeluk 'Marco', wat ik erg grappig vond, en daarna ging ik Kuifje lezen. Leuke les.

Toen ging ik chinese kool koken thuis en weer meenemen naar school, want we gingen met de klas eten in ons lokaal, als welkom voor de uitwisselingsstudenten (twee meisjes uit Italie en Spanje) en dat was echt leuk! Ik kwam binnen en er stonden kaarsjes op de tafel en heel veel zelfgemaakt eten dat iedereen had meegebracht en iedereen was er. Die avond zou ik eigenlijk gaan slapen bij een vriendin van mij, Anna, maar ik bleef natuurlijk een beetje plakken. We deden kaartspelletjes en denkspelletjes met schapen die niemand kon oplossen, niks spectaculairs, gewoon leuke dingen. En ik merkte dat ik het helemaal niet erg vond iedereen lekkere dingen te zien eten. Eindelijk.

Daarna ging ik naar Anna toe om moe te zijn en vroeg naar bed te gaan, wat voor een beetje frictie zorgde, want ik ga vroeg slapen en sta vroeg op, en zij laat en laat. We zijn allebei van die kleine springerige meisjes en onze humor is ook wel aardig op elkaar afgestemd, maar onze kwetsbaarheid zit niet op één lijn, wat het moeilijk maakt. We gingen voedsel fourageren, waaronder een koolrabi die ik heb gekookt en niet heb opgegeten, omdat ik niet wist of ik die wel mocht hebben. Dus nu staat hij nog in haar kamer en ik weet niet wat ze ermee heeft gedaan.

's Middags ging ik even naar mijn huis (mijn schimmelkamer dus) en kwam daar mijn huisgenootje Hilde tegen, en ik heb kort en goed met haar gepraat en dat was fijn, en we hebben samen het oud papier weggebracht. En ik was blij dat het goed met haar gaat. Nu zit ik op school deze blog te typen, in een lege computerruimte, met mijn schoenen uit, en godzijdank is het tl-licht ook uit, en ik zit met mijn koptelefoon op trieste muziek te luisteren. En ik denk na over mijn besluiten, en over hoe je aan sommige dingen niets kunt doen, zoals verliefd worden, of niet meer verliefd zijn. 

6 opmerkingen:

  1. Het "klinkt" als de juiste keuze om weer in Sneek te gaan wonen en het "klinkt" ook alsof je de boel onder controle hebt, ondanks dat er veel gebeurt. Alles rustig overdenken met trieste muziek zal daar ook wel bij helpen :)

    Zo'n les Graphic Novel lijkt me echt briljant. Ik ben wel benieuwd naar dat filmpje, als het niet heel persoonlijk is of zo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie blog.. Misschien heb ik het fout maar het leest/lijkt alsof je echt een bepaalde rust over je heen hebt gekregen. Na alle voorgaande stress. Ik hoop het in ieder geval.

    Koolrabi :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. :) Ja, dat klopt wel, wat jullie zeggen. Dank je.

    Ze had de koolrabi opgegeten overigens. :P

    Het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=qljTX5sOmuE&feature=channel_video_title

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lijkt me heel naar om zo te slapen. Was het dat ook? Ik verwachtte overigens half dat er Paranormal Activity taferelen te zien zouden zijn :P

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Haha, nee, er gebeurt juist heulemaal niks. Ja, het was naar :P Maar ook wel leuk om mee te maken.

    BeantwoordenVerwijderen