zondag 25 september 2011

Tweede ling: blog en het echte leven

De vraag is dus 'iets met de blog en het echte leven' en daar dan een tegenstelling tussen, maar het antwoord ligt verscholen in de vraag, en ik weet het antwoord niet. Mmm, dat wil ik nog een keer zeggen: het antwoord ligt verscholen in de vraag. En nu cursief: het antwoord ligt verscholen in de vraag.

Ik moet ineens terugdenken aan hoe ik op mijn dertiende door mijn toenmalige beste vriendin en nichtje (al is ze dat laatste natuurlijk nog steeds) Myrthe werd uitgelachen omdat ik iets aan het typen was in Word (waarschijnlijk de naam van een gezamenlijk liefdesobject zoals Spike van Buffy) (al vond zij Angel leuker) in capslock, steeds opnieuw, omdat ik niet wist dat er zoiets als een kopieerfunctie bestond. Ach, toen de computer en ik elkaar nog maar net leerden kennen... (ik was een beetje obsessief van aard, ja) (dat ben ik nog steeds, ja) (*kuchdoctorwhokuch*) (het is ongevaarlijk)

Laat ik beginnen met De Reactie. Wacht, dat wil ik nog een keer zeggen: De Reactie. En nu cursief: De Reactie. Wat gebeurde er toen ik mijn blog voorlas in de klas? Nou, tja, er was voornamelijk stilte. Ik had me ook wel een beetje afgesloten van de lichaamstaal van mijn publiek omdat ik me moest concentreren op het in bedwang houden van mijn zenuwen. Dus ik moest het doen met de dingen die ze naderhand zeiden, zoals 'ik vind het leuk dat je niet alles voorlas, dat we sommige stukjes zelf konden lezen'. Dat vond ik fijn om te horen, want dat was het belangrijkste van het experiment: het lezen (wat persoonlijk is en iets dat in je eigen hoofd gebeurt, wat je ook doet als je (ja, jij, met je hand op die muis) een blog zit te lezen) op een goede manier mengen met ikzelf die de woorden verpersonificeerde, die ze uitsprak met een lichaam, een stem. Het is niet hetzelfde, namelijk.

Ik voelde heel duidelijk dat ik bepaalde dingen wel kon voorlezen en bepaalde dingen niet. Zoals uit het laatste stukje van die blog:

En nu las ik de blog hardop en deed net alsof ik hem voorlas voor mijn klas, inclusief alle pijnlijke stiltes en ongemakkelijke woordgrappen, en het leek allemaal heel episch, behalve dan dat ik geen performancekunstenaar ben, en als alle ogen op mij gericht zijn heb ik de neiging overal haakjes toe te voegen. En ongemakkelijke woordgrappen werken nou eenmaal beter als je ze leest. Of als ze worden voorgelezen door een komiek. Wat ik niet ben. Dit is de enige keer dat ik een blog ga voorlezen. Het werkt ook totaal niet, omdat jullie alles kunnen lezen voordat ik het zeg. Al schrijf ik ook dingen die ik niet voorlees. En dan hebben we nog wat labels, te weten:

Wat ik me ook realiseerde was dat ik een komiek moet wórden, wil ik doorgaan met dit gemix, omdat de inhoud van mijn blog dat van me vraagt. Het gaat allemaal 'heel erg over mezelf'. Het is zo erg dat ik me geen raad meer weet met mijn ego (kun je het ongemak proeven in deze twee blogs?), en om dat probleem op te lossen heb ik grote komische skillz nodig. En zelfvertrouwen. En ook feedback.

Dan nog even dit, de tweedeling (ik zeg nu steeds tweede ling in mijn hoofd) analoog en digitaal: ik heb wel eens gezegd dat ik mensen 'ervaringen wil geven'. Een ervaring is iets unieks, iets eenmaligs. Volstrekt tegenovergesteld aan de relatief onvergankelijke aard van het internet. Wat ik doe met die blogpresentaties is mensen een ervaring geven (ik zeg niet dat het een goede ervaring is), maar toch is dit ook onderdeel van mijn blogcontinuum, en dat betekent dat de mensen die 'er niet bij waren' een stuk van mijn blog missen. Nog een tweedeling. Dáárom wou ik het niet filmen, en dat wist mijn slapende geest al maar mijn wakkere was nog verstrikt in schijnbelangrijkheden zoals de urgentie assertiever te zijn bij de mediawerkplaats.

Intermezzo: 'slapende geest' is een term v00r 0nderbewustzijn uit De Angst van de Wijze, een fantastisch (fantasy)boek van Patrick Rothfuss, met een reservoir aan prozaïsche zingevingstechnieken dat ik gebruik als referentiepunt in het dagelijks leven - wees blij dat ik het niet over de Lethani heb.

Ik denk dat mijn slapende geest hier even op moet knagen, en dan kan ik komende week het 'probleem' (al ligt het in de lijn der verwachting dat ik het tegen die tijd niet meer zal bekijken als probleem) van de tweedeling blog/werkelijkheid op een andere manier tackelen. En de week daarna. En de week dáárna. En de week daarna. En de week daarna. En de week dáárna.  (Dit heb ik zonder de kopieerfunctie gedaan want ik ben een koppig meisje, en bovendien vond ik Spike altijd veel leuker) (We zijn niet voor niets geen beste vriendinnen meer)

En wie weet werkte het allemaal wel precies zoals ik het bedoeld had en was mijn stunteligheid perfect omdat ik het er ook al over had in mijn blog en was alles volstrekt transparant en consequent. (oké, deze zin schreef ik een dag later dan alles daarvoor: het was volgens de Lethani te wachten met posten, zodat mijn slapende geest er even op kon knagen)

Maar nu heb ik even genoeg van al de transparantie, dus godzijdank is er vanaf morgen weer een ander thema, namelijk xoelapepel, en dat gaat niet over mij, maar over de mensen die ik volg (ja, ik had het beloofd en ik was het niet vergeten). Maak je borst maar nat. Wacht, dat wil ik nog een keer zeggen: maak je borst maar nat. En nu cursief: maak je borst maar nat. Oké, waarom herhaal ik steeds dingen en dan cursief? ER IS EEN REDEN VOOR oehoe. Ja, wáhant, dat is dus typisch zoiets dat I can't pull off als ik het voorlees. Daar wou ik nog even een voorbeeld van geven. Ik heb niet de komische skillz om dat soort timing-gerelateerde dingen met overtuiging te deliveren - sorry, heb net vlogs zitten kijken en dan ligt het zwaartepunt van mijn expressie in het Engels. Wacht, dat wil ik nog een keer zeggen: dan ligt het zwaartepunt van mijn expressie in het Engels. En nu cursief: dan ligt het zwaartepunt van mijn expressie in het Engels. Soms zeg ik de dingen zo mooi, dat vind ik zelf ook, ja. En soms is dat gewoon iets tussen mij en jou, in onze illusie van privacy, jij, met je hand op die muis, en ik, het typetype.

8 opmerkingen:

  1. Woooooow
    Huppa maarweer. :)

    Ik zou mijn blog ook van mijn leven niet voor durven lezen! (ik wilde al onder de tafel kruipen toen twee klasgenoten in de mediatheek hardop stukjes voorlazen (had ik dat al eens verteld? haakje binnen haakje, vetcool!))

    Alweer geen inhoudelijke reactie, maar dat is dan weer iets I can't pull off. Ik las het woord deliveren trouwens als Nederlands woord. Met de klemtóón heel anders.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Yes, een huppa! :D (al was een h0ppa ook goed geweest)

    Haha, wat genant ja, als ánderen het gaan voorlezen :P In de mediathéék. Haha.

    Delivéren ja. Ook leuk.

    Maar het was een fijne :) (reactie, bedoel ik, niet klemtoon)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha "Soms zeg ik de dingen zo mooi" :D (Ik lach je toe, want ik ben het met je eens.)

    Inhoudelijk heb ik eigenlijk ook niet zoveel te zeggen, behalve dat ik vind dat je al komische skills hebt :)

    Ik heb even opgezocht wat xoelapepel (wie heeft dat woord bedacht?) ongeveer is. Wordt daarbij wel schriftelijk gecommuniceerd? Lijkt me logisch als je het over blogs wil gaan hebben, maar ik dacht meteen aan enkel lichaamstaal. Nou ja, ik zal het wel lezen? Ik ben iig benieuwd naar de wondere wereld van xoelapepel :P

    Mijn hand lag trouwens niet op de muis. (Ligt het aan mij, of suggereert die zin meteen dat 'ie op "een rare plek" lag? (Zo ja: nee, daar lag mijn hand ook niet.))

    BeantwoordenVerwijderen
  4. dank je, dank je :P

    skillz met een z, graag.

    Nou, jij zult nog heel wat leren over xoelapepel voor de week om is!

    Nee, dat suggereerde de zin niet. Maar oké, gelukkig (?)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oké, dan ben ik gewoon al te lang bevriend met een aantal mensen (die ik relatief nog niet zo heel lang ken), waardoor ik bij alles wat ik zeg bang ben dat er iets vulgairs van te maken valt :P

    Als het skillz met een z is, moet er eigenlijk ook "mad" voor. Mad skillz.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. te lang bevriend met mensen die je relatief nog niet zo lang kent? Wow :P (sorry) (ik ben dan weer te lang bevriend met iemand die ik relatief gezien nog niet zo lang ken die op elke slak zout legt mbt taal) (dat was een goeie) (kan zo in community)
    (mwah, misschien ook niet.)
    (vind het erg leuk trouwens, maar daar hadden we op facebook al een één-tweetje over - dit is voer voor allebei onze vrienden)

    Mad skillz, ja, maaaaarrr: mijn 'mad komische skillz' klinkt dan weer belachelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Is prima Nederlands hoor :P En ik heb altijd de drang om dingen te vertellen precies zoals ze zijn, dus ik kon "die ik relatief nog niet zo lang ken" niet weglaten. Ik ken ze immers bijna twee jaar, wat lang genoeg is om een bepaalde invloed op mij te hebben, maar mijn andere vrienden ken ik al veel langer. (Ik wil ook altijd alles uitleggen, zodat alles duidelijk is. (Dat levert vaak onnodig veel tekst op, zoals nu.))

    Klopt, maar van mij hoefde het ook niet met een z :P

    Lypeca.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Haha, ja, heerlijk, die drang heb ik ook altijd, onderdrukken lukt meestal maar soms ook niet. Gelukkig heb ik mijn blog :P

    Nee, dat is waar. Daar heb je een punt. Shit.

    Mooi woord. Jammer dat ik geen woordverificatie bij mijn eigen blog hoef te doen. Schrijf snel weer eens een blog, ik wacht vol ongeduld! En niet alleen om de woordverificatie. Écht niet.

    BeantwoordenVerwijderen